سنگ بازالت یک سنگ آذرین یا آتشفشانی بیرون زده با غلظت سیلیس کم، رنگ تیره و آهن و منیزیم زیاد است. بازالت رایج ترین سنگ روی سطح زمین است و بیشتر از پیروکسن، الیوین و پلاژیوکلاز ساخته شده است. سنگ های بازالتی به دلیل منافذ ناشی از حباب های گاز، بافت متخلخل درشتی دارند. نمونه های این سنگ ها معمولاً ریزدانه، شیشه ای و فشرده هستند.Basalt بیش از هر نوع سنگ دیگری زیربنای سطح زمین را تشکیل می دهد. سنگ های بازالت بخش عمده ای از کف اقیانوس را تشکیل می دهند. اگرچه بازالت در قاره ها کمتر دیده می شود، جریان های گدازه و بازالت های سیلابی بخش قابل توجهی از سطح زمین را تشکیل می دهند. تشکیل سنگ بازالتسنگ های بازالت اغلب زمانی ایجاد می شوند که گدازه های بازالتی آتشفشانی (برابر با ماگمای گابرو-نوریت پلوتونیک) به سرعت از اعماق پوسته زمین سرد می شوند و در معرض سطح زمین قرار می گیرند. پایین ترین سطح بازالت فاقد حفره های گازی است و اغلب نسبتاً ضخیم و گسترده هستند. در ادامه با تشکیل بازالت در مکان های مختلف آشنا می شویم:در سایت های اقیانوسیاکثر بازالت روی سطح زمین را می توان در نزدیکی مرزهای صفحه تکتونیکی در اقیانوس یافت که یک سیستم خط الراس جهانی را در مرکز اقیانوس ایجاد می کند. جریان های همرفتی در گوشته، گدازه های مذاب داغ را از طریق فوران های کف دریا به پوسته زمین منتقل می کنند و در نتیجه پس از سرد شدن، مناظر عظیمی از Basalt بالشی شکل به وجود می آیند. با این حال، از آنجایی که این رویدادها دور از مشاهدات یا منظره انسانی اتفاق می افتند، داده های لرزه ای تنها تکنیک برای نظارت بر چنین جریان بازالتی است.نقاط داغ در اقیانوسنقاط حساس اقیانوسی با مکانیزمی شبیه به آنچه در بالا توضیح داده شد
برچسب:
نویسنده: النا میرزایی
تاريخ: شنبه
10 دی
1401 ساعت: 14:44